پیام شادباش یک دوست به فراخور روزجهانی آموزگار

توضیح :چند سال است در دبیرستان علمیه منطقه 12 درس می دهم و در این چند سالدانش آموزان فراوانی داشته ام و از میان آنها دوستانی ارزنده ای یافته ام گه گاهیبا سر یا تلفن زدن و یا پیامکی دلشادم می کنند و خاطراتی را برایم زنده می کنند.در این میان دوستانی از برادران افغان نیز مرا به دوستی خود سرافراز کرده اند کهبی تعارف از ارزنده ترین دانش آموزان بوده اند. یکی از آنها "محمد قاضی زاده "بود. از سال دوم رشته ریاضی دانش آموز با معرفت و خوبم بود. در کنکور هم شرکت کردو پذیرفته شد اما پس از یک ترم ،گویا دشواری های اداری و تابعیت برایش رخ داد ووادار شد که بدون خانواده به مزار شریف- یعنی زادگاهش- برگردد. در افغانستان نیزشانس خویش را آزمود و در رشته ی فیزیک دانشگاه کابل پذیرفته شد و اکنون در حالگذراندن واحدهای درسی خود در دانشگاه است. محمد از بچه های با استعداد و کوشا بودو آینده ی درخشانی انتظارش را می کشد. در دو- سه سال گذشته که از ایران رفته است،گاه گاهی برایم تلفن می زند و من را از حال خویش با خبر می کند. به فراخور روزجهانی آموزگار – 5 اکتبر برابر 13 مهر- پیامی برایم فرستاده و یاداشتی نوشته است.ضمن سپاسگزاری از این دوست گرامی پیام و یاداشت اش را با هم می خوانیم.  

پیام

سلام وعرض ادب دارم خدمت شما استاد گرانقدر:
روز شنبه (فردا) در اینجا روز جهانی معلم است و مادانشجویان سعی داریم تا برای اساتید خود جشن کوچی برپا کنیم اما هر چه می بینیمجای شما واقعا نزد من خالی است هفته ی پیش برادرم هارد دیسک قدیمی من را به منارسال کرد وقتی در آن جستجو کردم عکس ها و فیلم هایی که در آن زمان از دبیرستانعلمیه گرفته بودیم را دیدم و دوباره آن خاطرات شیرین برایم زنده شد. دلم برای شمابسیار تنگ شده. خواستم از این طریق از زحمات بی شائبه ی شما کمال تشکر و قدر دانیرا داشته باشم
اجرتان با خدا

یاداشت